Project Description

Heel wat mensen gaan door het leven onder de grote last van een chronische ziekte. Zo zijn er ziektes als fibromyalgie, chronische vermoeidheid, chronische spierziektes en allerlei syndromen. Dat deze last zwaar doorweegt, is heel begrijpelijk. Je staat elke ochtend op met je ziekte en je gaat er elke avond opnieuw mee slapen. En wat je ook probeert, je ervaart dat eigenlijk niets helpt.

Deze last is voldoende om gedeprimeerd te geraken. Je mag nog zo moedig zijn, ooit komt het moment wel waarop je het allemaal niet zo goed meer ziet zitten. Men heeft geen zin meer om verder te doen. En als er al eens een nieuwe behandeling boven water komt, dan staat men daar meestal heel sceptisch tegenover. Je beseft maar al te goed dat je met je pijn en/of ongemakken zal moeten leren leven. Het is heel logisch dat je van zoiets niet meteen vrolijk wordt.

Net voor die mensen is er Bachbloesem Gorse. Men gaat niet langer wanhopig zijn. Integendeel, je klampt je niet langer vast aan je ziekte en je gaat er met een grote portie levensmoed tegenaan. Uiteindelijk leer je jezelf te verzoenen met je lot. Want ook al is het zwaar om dragen, je beseft als nooit voorheen dat het helemaal geen zin heeft om aan zelfbeklag te doen of om wanhopig te zijn. Je vindt je situatie bijgevolg niet langer hopeloos, maar je krijgt meer en meer een gevoel van hoop en dankbaarheid. Enerzijds is er de dankbaarheid omdat je leeft en anderzijds word je dankbaar omdat je meer kijkt naar de dingen die je wel nog kan en niet langer naar wat niet lukt. Daarnaast is er ook een gevoel van hoop dat je misschien toch ooit beter zal worden, zonder daarin naïef te worden.